Пры выбары таго ці іншага метаду афарбоўкі ў мэтах забеспячэння мінімальнага сабекошту фарбавальных прац неабходна вырабіць тэхніка-эканамічныя разлікі.

Асноўнымі артыкуламі сабекошту з'яўляюцца працоўная сіла і матэрыялы.

Афарбоўка ручным метадам (пэндзлем), шпатляванне, шліфаванне па шпатлёўцы і па пласце фарбы, а таксама паліраванне ўяўляюць сабою працаёмкія аперацыі.

Ужыванне шліфавальных машынак дазваляе змяншаць працаёмкасць шліфавання на 50-60% для паверхняў простай геаметрычнай формы і на 30-40% для паверхняў складанай формы. Старанная падрыхтоўка паверхні дае магчымасць змяншаць да мінімуму працавыдатку на шпатляванне і шліфаванне. Працэс жа афарбоўкі пэндзлем выцясняецца новымі прагрэсіўнымі метадамі.

Пры афарбоўцы пнеўматычным распыленнем паверхняў простай канфігурацыі патрабуецца 0,3-1,0 чал/мін на 1 м2, пры афарбоўцы ж паверхняў складанай канфігурацыі - 1-2 чал/мін на 1 м2.

Пры афарбоўцы метадамі окунания, абліванні, распыленні ў электрычным полі, з ужываннем канвеераў, працоўная сіла неабходна толькі для папярэдняй камплектоўкі вырабаў, усталёўкі іх на канвеер і дэмантажу.

На абслугоўванне адпаведных усталёвак патрабуюцца малаважныя працавыдаткі (нагляд за працай, падача лакафарбавых матэрыялаў, агляд абсталявання і чыстка).

Часткі